De laatste voorstelling van Les Miserables was op 22 februari 2009 in Koninklijk Theater Carré, en ik kan zeggen dat ik er bij was!
Mijn eerste keer naar Les Mis kwam onverwacht. Maar, laat ik bij het begin beginnen!
De voorstelling stond niet in de planning, althans, ik wilde er nog graag naar toe, maar steeds kwam er wat tussen. Uiteindelijk maar kaartjes geboekt op 14 februari, één week voordat ze zouden stoppen.
Gelukkig heb ik vriendinnen die mij van (belangrijk) musical-nieuws kunnen voorzien. Zo ook de 1e van februari. Toen konden ze mij vertellen dat een understudy een bepaalde rol zou spelen. Deze understudy, voor velen vaak onbekend maar voor mij gelukkig niet, zou de rol van Marius spelen. Remko Harms zou Marius spelen. Ik wilde dus heel erg graag naar de voorstelling toe.
Op het laatste moment zijn we nog in de auto gesprongen om naar Amsterdam te rijden. Gelukkig konden we last minute kaartjes krijgen, en wel op rij 5! Mijn dag kon niet meer stuk.
Ik zat met tranen in mijn ogen! Wat een heerlijke voorstelling. Vanaf toen wist ik dat ik er zeker nog wel vaker heen wilde. Ook toen heb ik meteen kaartjes besteld voor de allerlaatste voorstelling van Les Miserables (uiteindelijk zijn we naar de middag én de avondvoorstelling gegaan...)
De middagvoorstelling was als gebruikelijk de "keetshow". In deze show worden allemaal grappen uitgehaald. Het werd erg leuk en subtiel gedaan (wat erg fijn is bij zo'n voorstelling!)
Ik zal er een aantal opnoemen:
- Cosette kwam oplopen in het kinderjurkje, een veel te klein jurkje dus.
- Een van de verpleegsters werd gespeeld door een man
- In een shotjesglas zat echte sterke drank, waardoor je heel hard "GATVERDAMME" hoorde door de zaal!
- Marius had bij de scene van "mijn hart zingt het uit" een bloem meegenomen voor Cosette
- En als laatste noem ik het echtpaar Thénardier. Normaal gesproken lig je helemaal dubbel om die twee, nou, deze keer namen ze het er echt van!
Maar toen was dus echt de laatste voorstelling aan de beurt...Het leek wel alsof alle castleden nog een schepje er bovenop deden. Misschien omdat ex-collega Freek Bartels in de zaal zat? Misschien omdat Erwin van Lambaart mee kwam kijken?
In ieder geval, het was geweldig!!
Na het eindapplaus kwam Erwin van Lambaart nog het podium op met een korte toespraak. Hij vroeg ons om Les Miserables met zijn allen af te sluiten. Het zaallicht ging aan, en als allerlaatste eerbetoon aan Les Miserables zongen we met z'n allen "nog één dag", de cast, de technici en het publiek. Op Youtube zijn hier vele filmpjes van te vinden.
Voor degenen die het verhaal van Les Miserables niet kennen (schaam je!!), vooruit dan maar, hier is het:
Jean
Valjean, een man die negentien jaar als dwangarbeider heeft moeten
boeten voor het stelen van een brood, wordt voorwaardelijk vrijgelaten.
Omdat hij het stigma ‘eens een dief, altijd een dief’ niet van zich kan
afschudden, slaat hij op de vlucht voor politiecommissaris Javert en
neemt een andere identiteit aan. Als Monsieur Madeleine werkt Valjean
zich op tot fabriekseigenaar en burgemeester. Maar Javert komt hem op
het spoor en blijft de ex-gevangene met het nummer 24601 volgen.
Valjean helpt de ontslagen Fantine door op haar sterfbed te beloven dat
hij voor haar dochtertje Cosette zal zorgen.
In 1832 breekt een
studentenopstand uit, met Enjolras en – de op Cosette verliefde –
Marius als prominente strijders met het straatjochie Gavroche en
Eponine als sympathisanten. Eponine is de dochter van het
lijkenpikkende herbergiersechtpaar Thénardier. Iedereen sterft op de
barricaden, alleen Marius ontspringt de dodendans. Hij trouwt met
Cosette en na het huwelijk wordt de ware achtergrond van Cosette
onthuld door Valjean.
Bedankt voor het lezen van mijn verschrikkelijk lange verhaal.. Tot slot nog een filmpje van Youtube.
Een opname van de allerlaatstse keer Nog Een Dag, cast en publiek samen!
| 
